پرسش‌های متداول

سیم‌کارتی که به‌صورت نرم‌افزار داخل گوشی وجود دارد، نه تراشه‌ای که در جاسیمی می‌گذارید. نصب یک بسته یعنی اسکن یک کد QR، همین و بس، و هر سیم‌کارت فیزیکی که همین حالا همراهتان است جای خودش می‌ماند.

بیشتر گوشی‌های عرضه‌شده از ۲۰۱۸ به بعد: آیفون XS و جدیدتر، سامسونگ گلکسی S20 و جدیدتر، گوگل پیکسل 3 و جدیدتر و بیشتر مدل‌های امروزی اندروید. گوشی باید قفل اپراتور هم نداشته باشد. راهنماهای نصب ما نشان می‌دهند در مدل خودتان کجا را باید ببینید — در اندروید، گرفتن *#06# و پیدا کردن EID، کار را در پنج ثانیه تمام می‌کند.

در خانه، با Wi-Fi، یک یا دو روز پیش از پرواز — نصب کردن ساعت را شروع نمی‌کند. اعتبار فقط زمانی آغاز می‌شود که eSIM برای اولین بار به یک شبکه در تایلند وصل شود. زودتر انجام دادنش هیچ هزینه‌ای ندارد و شما را از کلنجار رفتن با Wi-Fi فرودگاه در حالی که صف تاکسی بیرون منتظر است، نجات می‌دهد.

بله. eSIM فقط دیتاست، پس خط اصلی‌تان همچنان برای شماره، کدهای پیامکی و حساب‌های پیام‌رسانتان فعال می‌ماند. دیتای موبایل را روی eSIM بگذارید و بقیه را دست‌نخورده رها کنید. چیزی که نمی‌گیرید یک شمارهٔ تایلندی است — پایین‌تر ببینید، هرچند برای بیشتر مسافران این اصلاً پیش نمی‌آید.

روی یک شبکهٔ سراسری تایلندی کار می‌کند: LTE هرجا که آن شبکه برسد، و 5G در بانکوک و شهرهای بزرگ‌تر. برای نقشه، تماس تصویری، آپلود عکس‌های روز از یک کافهٔ ساحلی و کار کردن با لپ‌تاپ از طریق هات‌اسپات کافی است.

نه — دقیقاً همان‌جایی که هست بگذاریدش. هر دو سیم‌کارت کنار هم کار می‌کنند؛ تنظیمی که واقعاً اهمیت دارد این است که کدام‌یک دیتای موبایل را مدیریت کند. آن را به eSIM بدهید، سپس رومینگ دیتا را روی خط اصلی خاموش کنید تا بی‌سروصدا در پس‌زمینه هزینه ایجاد نکند.

داخل اپلیکیشن شارژ کنید. دیتا روی همان eSIM ای می‌نشیند که از قبل روی گوشی نصب است — نه کد QR دومی، نه چیزی برای نصب دوباره، نه گشتن به‌دنبال یک مغازهٔ موبایل در یک جزیرهٔ کوچک.

بله — استفاده از هات‌اسپات بدون هزینهٔ اضافه در بسته گنجانده شده است. یک بسته می‌تواند یک لپ‌تاپ، یک تبلت و هرکس دیگری را که در همان کلبهٔ ساحلی اقامت دارد پوشش دهد.

بله، اما فقط برای مرحلهٔ دانلود — دقیقاً به همین دلیل بهتر است خانه انجامش دهید نه دم گیت. وقتی روی گوشی نشست، دیگر به چیزی نیاز ندارد و همان لحظه‌ای که در تایلند فرود بیایید خودش روشن می‌شود.

نه با این بسته. اینترنت می‌آورد، نه خط تلفن، پس تماس‌ها و پیامک‌های معمولی همچنان روی سیم‌کارت اصلی‌تان می‌مانند، شماره‌تان هم همین‌طور. این بسته هیچ شمارهٔ تایلندی اضافه نمی‌کند. بیشتر مسافران هرگز جایش را خالی نمی‌بینند — پیام‌رسان‌ها و تماس اینترنتی تقریباً همه‌چیز را پوشش می‌دهند — اما سرویسی که اصرار دارد پیامک به یک شمارهٔ تایلندی بفرستد، مثلاً معمولاً یک بانک تایلندی، به یک خط فقط-دیتا دسترسی ندارد.

هر بسته پیش از خرید اعتبار خودش را نشان می‌دهد و دامنه‌اش از یک هفتهٔ ساحلی تا اقامتی چندماهه را پوشش می‌دهد. شمارش معکوس همان لحظه‌ای شروع می‌شود که eSIM برای اولین بار در تایلند وصل شود، نه روزی که پرداخت کرده‌اید.

برای کل کشور فروخته می‌شود — بانکوک، شمال و جزیره‌ها همه یک بسته‌اند. آنتن مسئلهٔ جداگانه‌ای است. شهرها، شهرک‌ها و سواحل اصلی گردشگری پوشش خوبی دارند، در حالی که کوهستان‌های شمال دور، داخل پارک‌های ملی بزرگ و آب باز میان جزیره‌ها می‌تواند به کم یا هیچ برسد — از هر اپراتوری، روی هر بسته‌ای. برای آن مسیرها نقشهٔ آفلاین همراه داشته باشید. کشورهای همسایه شامل نمی‌شوند؛ لائوس، کامبوج، ویتنام و مالزی را جدا می‌فروشیم.

پرداخت‌هایی که اینجا انجام می‌شود از Stripe و روی صفحهٔ پرداخت خودِ Stripe می‌گذرد؛ پرداخت‌هایی که در اپلیکیشن انجام می‌شود از App Store یا Google Play می‌گذرد. در هر دو حالت ما هرگز شمارهٔ کارت شما را نمی‌بینیم. در موارد نادری که یک eSIM روی گوشی سازگار نصب یا فعال نمی‌شود، از داخل اپلیکیشن به پشتیبانی پیام دهید تا حلش کنیم، و اگر نتیجهٔ منصفانه بازپرداخت باشد، بازپرداخت می‌کنیم.

برای بیشتر سفرها، بله — و تایلند رقیب منصفی است، چون باجه‌های سیم‌کارت فرودگاه‌هایش از بیشتر کشورها سریع‌ترند. آنچه eSIM حذف می‌کند صف پایان یک پرواز طولانی است، پاسپورتی که روی باجه رد و بدل می‌شود، و همان کار که دوباره تکرار می‌شود وقتی بسته در یک جزیره تمام شود. به‌جایش، همان دم گیت آنلاین هستید، و شارژهای بعدی داخل اپلیکیشن انجام می‌شوند. یک سیم‌کارت محلی یک چیز به شما می‌دهد که این نمی‌دهد: یک شمارهٔ تلفن تایلندی. اگر به آن نیاز دارید — اقامت طولانی، یک حساب بانکی تایلندی — سیم‌کارت محلی را هم بخرید.